Marianus Königsperger (also called Johann Erhard Königsberger) born 2 December 1708 in Roding (Oberpfalz); and died 9 October 1769 in the Prüfening Abbey at Regensburg) was a German composer, organist and Catholic Monk of the Benedictine Order.[1][2]
Works
- Vocal music
- Works for the theater Bellisarius, die von dem Neyd verfinsterte Welt-Ehr, Amberg 1736; Libertas in Captivitate, Amberg 1736; Inconstantia Humani Favoris, Amberg 1736; Lumen Fidei, Amberg 1736; Gering-Schätzung der Marianischen Versamblung, mit unglückseligem Tod bestrafet, Amberg 1736; Virtus in pueris adulta, Amberg Mai 1736; Maria, eine sichere Zuflucht-Statt der Sünder, Amberg 1737; Sanctus Laurentius Justinianus, Amberg 1737; Mater Sanctae Spei, Amberg 1737; Fabula Saturnalitia, Amberg 1737; Codrus Atheniensium Rex amoris victima, Amberg 1737; Mira Amoris Metamorphosis, Amberg 1737; Rodericus De Spina ex Rosa, Amberg 1737; Alphonsus suimet victor. Das ist Glorreicher Sieg Alphonsi über sich selbst, Dillingen 4. September 1737; Gloriosa filii in Parentem pietas, Amberg 1738; Filialis amor Deiparae, Ingolstadt 18. Mai 1738; Mater gratiae, Ingolstadt 11. Januar 1739; S. Rainerius noxii pudoris victor, Ingolstadt 10. Mai 1739; Dem Leben eines bösen Sodalis gemäßer Tod, 1739; Mater gratiae, München 10. November 1743; Alphonsus Magnus Se ipso major, undated; S. Rainerius sacrilegi pudoris victor, München 1745; Abraham sich zweymal schlachtend, undated; Priflinga in anniversaria solennitate, 1761; Salomon rex sapientia a Deo collata, 1763
- Instrumental Music 12 Sonates concertantes for solo Violin, 2 Violins, Viola and Double Bass continuo op. 9, Klaffschenkel, Augsburg 1745; 10 Symphoniae for Strings and obligatto Organ, 2 Trompets and Drums ad libitum op. 16, 1751; 6 Konzerte and 2 Pastorellen for Organ und obligatto Strings, 2 Trumpets or Horns ad libitum op. 18, 1754; Praeambulum cum fuga primi, secundi, tertii, quarti toni for Organ, 1755; Praeambulum cum fuga sexti, septimi, octavi toni for Organ, 1756; Praeambulum cum fuga primi (-octavi) toni, 1756; Finger-Streit oder Clavier-Übung durch ein Praeambulum und Fugen, so mit scharfen, harten und weichen Tonen vermengt, 1760; Der wohl-unterwiesene Clavier-Schüler, 1755, 2. Auflage 1761, 3. Auflage 1772.
Literature
- M. A. Radice: The Nature of the Style Galant: Evidence from the Repertoire, in: Musical Quarterly Nr. 83, 1999, Edition 4, pages 607–647
References
- 1.{Hermann Ullrich: Königsperger, Marianus OSB. In Ludwig Finscher (ed.): Die Musik in Geschichte und Gegenwart. Zweite Ausgabe, Personenteil, Band 10 (Kemp – Lert). Bärenreiter/Metzler, Kassel u. a. 2003, ISBN 3-7618-1120-9, Sp. 498–499}
- 2.The New Grove Dictionary of Music and Musicians, published by Stanley Sadie, 2nd Edition, Band 13, McMillan Publishers, London 2001, ISBN 0-333-60800-3